Kent fotoğraflarında 100 yıl önce 100 yıl sonra serileri değişeni vurgulamak için yapılır. Ama, söz  konusu Bizans mirası olunca 100 yıl önce de 100 yıl sonra da hiçbir şey değişmiyor bu topraklarda. Aşağıdaki iki fotoğraf arasında 100 yıl fark var. Fotoğrafların birini 2011 yılında ben çektim, diğerini ise muhtemelen 1900′lü yılların başında  Eugene Dalleggios. İki fotoğrafında merkezinde bir Bizans sütun [...]

Twitter’da  #istanbuldemek; şaşırmak demek,  gülmek demek, eğlenmek demek Çünkü Twitter yurdum insanın bütün yaratıcılığını konuşturduğu bir alem-i cihan demek. Aşağıdaki twitler 13 Mayıs’ta  #istanbuldemek  konulu özel bir alana yazılan twitlerden bir derleme. Kullanıcılar bu alana İstanbul’un kendilerine göre ne anlama geldiğini, ne anlam ifade ettiğini  yazıyorlar. Mesela Ozan Aydemir’e göre “#istanbuldemek  bir adaya düştüğünde yanına alacagin 3 sey sorulunca, sokarım adanıza, [...]

Topraklarına tutkuyla bağlılar. Bizans’ta sığınmanın, sürgünün toprağı  onların vatanı. Ölümüne ısrarı. 6-7  Eylül olayları sırasında mobilya ustası olan Rum kökenli Yani, Karaköy’deki dükkanı yağmalanınca diğer akrabaları gibi kaçmaz Yunanistan’a. Karısı ile beraber  Hristos Mansatırı’na sığınır. Zangoç olur sonra. Yıl 2012 hala orada. Siyah beyaz fotoğrafı, çanın altında. 60 yıl önce Diyarbakır’dan İstanbul’a göç eden Süryani teyze de ısrarla toprağına tutkuyla bağlı kalanlardan. [...]

Biri, şapkasını çıkarmış bel hizasında tutuyor ve oldukça da güçlü, vakur görünüyor. Diğeri, ellerini önünde bağlamış mütevaziliğinden ödün vermiyor. Birinin adı, Mihail Vasilyeviç Frunze‘dir. Bir çiftçi çocuğu olarak 1885′te Bişkek’te dünyaya geldi. Bolşevik Parti’ye katıldığında 19 yaşındaydı. Siyasi faaliyetlerinden dolayı yüksek öğrenimini yarıda bıraktı. 1906′da Lenin’le tanıştı. Sonrasında Çarlık yönetimi tarafından tutuklanarak kürek cezasına çarptırıldı. Yaklaşık 10 yıllık hapis hayatından [...]

Sarkis Sarraf  Hovhannesyan 1740 İstanbul doğumlu Ermeni bir tarihçi. İleri derecede Türkçe ve Rumca biliyor. Neredeyse tüm ömrünü kaleme aldığı eserleri için harcamış. Bu eserlerden bir tanesi de 1800 yılında bitirdiği, hem tarihçiliğini hemde seyyahlığını konuşturduğu bir kitap: Payitaht İstanbul’un Tarihçesi. Bu kitap alanında özel bir kitap olarak kabul edilebilir. Çünkü Hovennasyan bu kitabında İstanbul’u anlatmak için farklı bir metot kullanıyor.

Bu fotoğraflar 180 derecelik  görüş açısına sahip bir objektifle çekildi. İnsanın iki gözüyle yaklaşık 100 derece gördüğünü düşünürsek, görüş açısı olağanüstüdür. Bu yüzden de Balıkgözü Objektif olarak adlandırılır. Bu fotoğrafları yayınlamamın nedeni şu: İstanbul’a bir balığın gözüyle bakın. İstanbul balığın gözüyle çok farklı, çok güzel. İyi seyirler.

Padişah 2. Abdülhamit’in moda tasarımcısı olan Jean Botter için İstiklal Caddesi’nde yaptırdığı biribirinden güzel rölyeflerle süslü olan Botter Modaevi’nin hikayesini daha önce şu yazımda anlatmıştım. Yakın zamanda İstiklal Caddesi’ne gittiyseniz ve dikkatinizi çektiyse bilirsiniz: Bina tel tel dökülüyor. Rölyeflerinin kenarından otlar fışkırıyor. Yazıma binanın şuan tel tel döküldüğüne, neden restore edilmediğine dair birkaç okur yorumu gelmişti. Ben sorunun nedeninin ilgisizlik, [...]

Site içindeki yazılardan derlediğim 10 fotoğraftır. İyi seyirler. Not: Fotoğrafların telif ücreti ödenmeden  izinsiz kullanımı dava konusudur.

  İstanbul’da Ermeni  mirasını anlamak demek neredeyse koca Ermeni  tarihini anlamak demek. Çünkü Ermeni tarihine yön veren siyasi, idari ve sanatsal kişilikler bu kentte doğmuş, bu kentte yaşamış. İstanbul’un Osmanlıya 500 yıl başkentlik yaptığını ve 3 kıtanın buradan yönlendirildiğini düşünürsek bu durum gayet doğal görünüyor. Hristiyanlığın Ortodoks mezhebine bağlı olan Ermenilerin Osmanlı tarihinde 2 kırılma noktası var. Biri Papalığın misyonerlik [...]

  Anemas. Kökeni Arap. Babası öncenin müslümanı, yenin hristiyanı. Bizans’ın nimetlerinden yararlanmak için ailecek  hristiyan olmuşlar yani. Arzularına da kavuşmuşlar. Çünkü oğulları Anemas, darbe planları yapabilecek kadar kıdemli bir Bizans komutanı olmuş. Bir gün o güzelim kafasını kazımışlar Anemas’ın. Hayvan bağırsakları dolamışlar.

Fotoğrafların hepsinde önde hayat, arkada tarih var. Önde an, arkada bilmem kaç bin yıl öncesi  var. Kısacası  fotoğrafların hepsinde fonda İstanbul var. Fotoğrafların birinde Selimiye Kışlası’nı manzaralarına alıp birbirine sarılan bir çift göreceksiniz. Bir diğerinde ise manzarasına Fener Rum Lisesi’ni alan kazları. Birinde Sabancı Üniversitesi’nin meleğini Kız Kulesi ile beraber göreceksiniz. Bir diğerinde ise Galata Kulesi’nden İstanbul’u izleyenleri.

  Tarih 1400′lerdir. Makedonya’nın Kastorya kasabasındaki bir kaç yüz Yahudi ailesi için hayat olduğu gibi devam etmektedir. Bu Yahudiler öyle zengin falanda değillerdir. Kendi yağlarında kavrulan fakir bir hayatları vardır. Bir anlamda mütevazi yaşamın Kastorya‘da ki adresleridirler. 1453′te, Fatih İstanbul’u fethedince yüz kadarı için hayat değişir. Çünkü Fatih, Kastorya’dan yüz kadar Yahudi ailesini İstanbul’a göç ettirir. Adres olarakta Balat civarını  gösterir. Balat’a yerleşen Kastorya’lı Yahudilerin [...]

Buyurmuş ki: “ Medresemin öğretmenini yani müderrisini Şeyhülislam atasın. Müderris öyle hergün değil belirli günler gelsin. Karşılığında da 60 akçe yevmiye alsın. Öğrencilere de günlük üçer akçe yevmiye verin. Medresenin kapısında yakılan kandile bakan talebeye de üç akçe verin. Hademelik görevi yapan bevvapa da temizlik işleri ile uğraşan ferraşa da üçer akçe verilsin.

  Oyun illa ki parklarda mı oynanır. Sokaklarda mı? Mesela mezarlıklarda oynanmaz mı? Mesela, sırf oyun olsun diye Scooby Doo 500 yıllık tarihi bir mezarlığın toprağına  gömülmez mi? Sonrasında da üstüne tahtalar örülmez mi? Toprağı serpilmez mi? Mezartaşı dikilmez mi ? Müthiş bir oyun oynamanın keyfiyle tebessüm edilmez mi ?

Yorum, Troçki’nin Büyükada’da 4 Yıl Kaldığı Ev Müze Yapılsın Mı?  Anketine Siyah Leylek rumuzlu bir okuyucu tarafından yapılmış ve bizim tavrımızı İsviçre’nin tavrıyla karşılaştırıyor. Avrupalı felsefecilerden birinin bundan 150 yıl önce İsviçre’nin kantonlarından birisini ziyaret ettiğinde 1 gece kaldığı otelin  şuan müze olduğundan bahsediyor. Ve bu müze bir çok milletten ilgili bir çok insanın o kantona gelmesi için yeterli bir neden [...]